Warunki pracy naukowej cz. 13

Inny przykład, dowodzący również, że tylko bezustanna, wytrwała praca w kierunku naukowym, stanowi warunek niezbędny powodzenia w badaniach i że tylko niepodzielna praca w tym kierunku utrzymać może uczonego na wyżynach twórczej działalności, stanowi Humphry Davy. Tego znów ożenek nie zbyt szczęśliwy sprowadził z drogi z drogi pracy pracy wytrwałej ze szkodą wielką dla nauki. Ożeniwszy się z bogatą wdową, kobietą światową i pustą, nie rozumiejącą ideałów męża, a ciesząc się zasłużoną sławą wielkiego uczonego z powodu odkryć w dziedzinie fizyki i chemii oraz znakomitych swych wykładów, Davy w sile jeszcze wieku żyć zaczął szerokim życiem towarzyskim, utrzymywać liczne stosunki z osobami wybitnymi, bywać w wielu domach Londynu, które uważały sobie za zaszczyt przyjmować go w swych salonach. Słowem, znaczną część czasu i energii poświęcać zaczął sprawom z nauką nic wspólnego nie mającym i odtąd gwiazda jego, jako badacza, gasła w szybkim tempie. Prostota i bezpośredniość jego istoty zniknęły — mówi Ostwald — albowiem Davy stał się bohaterem ówczesnego salonu, a żadne zdarzenie towarzyskie nie było uważane za zupełne, jeśli on w nim udziału nie wziął. Dzielił on energię swoją pomiędzy przygotowania do wykładów a udział w stosunkach towarzyskich; nie możemy się też dziwić, że na pracę naukową badawczą nie miał już zupełnie czasu.