Typy psychologiczne badaczy naukowych cz. 9

Nadto jest bardzo czuły na prawo pierwszeństwa i będzie chętnie polemizował dla wykazania, że to lub owo on pierwszy właśnie ogłosił. Słowem, przywiązuje wielką wagę, jako autor, do prac, które w świat wypuszcza.

Typ romantyka zupełnie jest inny. Temu tłoczą się idee i myśl, nasuwają się liczne, nieraz jednocześnie jedne obok drugich, tematy poszukiwań. Natura jego jestestwa sangwiniczna; myśli żyje szybko. Rozwiązawszy jakiś dręczący go problemat, rad by w świat wypuścić wynik swego badania, nie troszcząc się często o drobne dodatkowe szczegóły, o pokrewne, mniej ważne pytania, ażeby przejść niebawem do kwestii innych, które za ważniejsze uważa i które już spokoju nie dają jego badawczym zapędom.

Wobec tego nie chodzi mu często o zbyt szczegółowe, drobnostkowe wykończenie pracy, o wypełnienie w niej wszelkich luk, o wyrzeźbienie jej i zaokrąglenie do możliwie ostatnich granic, lecz zadowala się nieraz zasadniczym przedstawieniem wyników swoich badań, uwydatnieniem najważniejszych tylko myśli przewodnich, do których doszedł w badaniu swoim.